Over mij

Mijn naam is Annemarie van der Grift. Geboren (1976) te Zwolle waar ik tot op heden samen met mijn man en onze 3 kinderen woon.

Van jongs af aan heb ik het gevoel dat er meer is tussen hemel en aarde. Desondanks heb ik ook een nuchtere kijk op het leven en sta ik met beide voeten stevig op de grond. Als klein meisje was ik heel gevoelig en pikte ik veel op uit mijn omgeving aan subtiele waarnemingen. Waarnemingen die mijn ouders niet hadden, zo ervaarde ik al gauw. Enkele voorbeelden staan mij nog helder voor de geest waarvan ik er één wil benoemen.

Ik was 5-6 jaar toen ik op een avond uit bed kwam. Half in slaap liep ik naar beneden en ging ik op de bank zitten. Ik liet mijn ouders weten dat er een enge man in huis zat en bleef dit herhalen. Details had ik verder niet. Mijn ouders begrepen er niets van. Ze lieten mij weten dat er niets aan de hand was, dat alleen de buurman maar op bezoek was. Ze stuurden mij terug naar bed waar ik weer in slaap viel. Een paar weken later gebeurde hetzelfde. Ik kwam weer half slapend uit bed met dezelfde woorden en 'toevallig' was dezelfde buurman weer op bezoek. Deze buurman woonde, met zijn vrouw en kinderen, bij ons in de straat. Mijn ouders gingen zeer regelmatig met ze om. Totdat hij en zijn vrouw, niet lang daarna, gingen scheiden. Ze verhuisden, het contact met deze mensen verwaterde en ik heb nooit meer dergelijke ervaring gehad. Jaren later (ik was 15 jaar) vertelde mijn moeder iets wat voor mij als een 'bevestiging' was. Zo bleek de buurman een hele aardige man naar de buitenwereld toe te zijn en ik herinner me hem ook zo. Achter de schermen was dit wel anders. Hij bleek zijn vrouw stelselmatig verkracht te hebben. Ik vertelde mijn moeder over die momenten dat ik uit bed kwam en het over een enge man had, maar ze vertelde het niet meer te weten. Daar bleef het dan ook bij.  

Als kind was ik regelmatig ziek en/of had last van kwaaltjes. Ik was gevoelig voor sferen en stemmingen en voelde ze soms zodanig alsof ze van mezelf waren. In de loop der jaren leek dit alles minder te worden. Ik werd minder vaak ziek en mijn gevoeligheid leek op de achtergrond te raken. Ik was een rustig meisje dat voor de buitenwereld verlegen was. Althans die stempel kreeg ik opgedrukt door mijn omgeving. Ik heb het jarenlang als waarheid aangenomen totdat ik er achter kwam dat ik hooggevoelig ben. Ik was (en ben) niet zozeer verlegen, maar meer op de achtergrond aanwezig op bepaalde momenten. In het verleden gebeurde dit veelal onbewust uit zelfbescherming, zo weet ik nu. Vooral in de pubertijd sloot ik mezelf af voor prikkels; elke vorm van emotie, sfeer of iets wat mij emotioneel kon raken. Zo heb ik jarenlang (vanaf mijn 13de tot aan mijn 19de) niet gehuild en leek ik compleet ongevoelig voor alles en iedereen. Achteraf was dit mijn overlevingsstrategie. Tijdens het sporten (ik deed aan karate) maar ook tijdens de opleiding verpleegkunde, die ik toen volgde, kreeg ik regelmatig te horen waarom ik zo weinig emoties liet zien en/of waarom ik nooit huilde. Ik had toen het antwoord niet maar weet inmiddels wel beter.

Tijdens een karateles, gaf mijn karateleraar een trap tegen mijn zonnevlecht (3de chakra). Ik had nog nooit van een chakra of zonnevlecht gehoord maar ik wist wel meteen dat mijn opgekropte emoties daar opgeslagen lagen en dat ze door deze trap loskwamen. Ik heb twee uur lang alleen maar kunnen huilen en de jaren daarna leek mijn gevoeligheid terug te keren. Dit was overigens vooral te merken tijdens mijn werk als verpleegkundige. Zo voelde ik regelmatig aan wanneer iemand ging overlijden, wanneer iemand een hartaanval kreeg of iets anders dat stond te gebeuren. Mijn collega's hadden het over een 'niet-pluis'-gevoel en ik heb heel lang gedacht dat ik hetzelfde ervoer dan dat zij dat deden. Na jaren, kwam ik erachter dat mijn 'niet-pluis'-gevoel vele malen sterker was dan die van mijn collega's. Inmiddels weet ik dat ik tijdens mijn werk als verpleegkundige geholpen werd door mijn oma. Zij overleed toen ik 7 jaar oud was. Ze werd mijn gids waarbij ik haar aanwezigheid vooral tijdens mijn werk voelde. Om mezelf daaraan te herinneren, droeg ik altijd een gouden ketting met een hangertje. Deze had ik van haar gekregen. Op het hangertje staat een engeltje; mijn oma! De informatie die ik tijdens mijn werk kreeg, kwam op verschillende manieren tot mij weet ik achteraf. De ene keer voelde ik oma achter mij staan terwijl ze mij dingen influisterde, terwijl een andere keer de informatie 'van boven' leek te komen. Ik had er nooit een verklaring voor, ik dacht er nooit over na maar het bleek altijd te kloppen! Inmiddels weet ik dat ik naast het contact met mijn oma, soms in directe verbinding stond met de Akasha Kronieken*. Iets waar ik totaal geen weet van had. Het was voor mij zoals het was.

Zo heb ik vele ervaringen opgedaan waarbij het te ver voert om ze hier te beschrijven. Ik zou er een boek over kunnen schrijven en misschien doe ik dat ook nog wel een keer. Uiteindelijk werd het voor mij onmogelijk om mijn beroep uit te oefenen. Na 20 jaar als verpleegkundige gewerkt te hebben, nam ik adhoc ontslag uit het ziekenhuis. Ik heb daarna een jaar thuis gezeten. In dat jaar heb ik mezelf ingeschreven bij Kamer van Koophandel, een boek geschreven en vooral uitgezocht wat ik wel en niet wilde doen. Om financiële redenen ben ik na een jaar toch weer aan het werk gegaan als verpleegkundige. Deze keer in de thuiszorg. Daar werk ik nog steeds waarbij ik per 1 januari 2019 mijn BIG registratie heb laten doorhalen. Op dit moment ben ik, zoals ze met een mooi woord zeggen, een niet-praktiserend verpleegkundige en werk ik als verzorgende. Mijn intentie is om, zodra de tijd er rijp voor is, uit de reguliere zorg te stappen en volledig als zelfstandige in de alternatieve geneeskunde aan de slag te gaan.

Over hooggevoeligheid heb ik in het verleden wel eens gelezen en ik wist ook wel dat ik een gevoelsmens was. Het kwartje viel pas echt een paar jaar na de geboorte van onze oudste zoon in 2007. Hij bleek (ook) hooggevoelig te zijn en in hem herkende in veel van mezelf. Ook veel niet maar doordat ik me er in ging verdiepen, (her)ontdekte ik mezelf in dit plaatje. Zo kwam ik eracher dat ik vooral heldervoelend en helderwetend ben, al heb ik ook helderziende, helderhorende en helderruikende ervaringen. Een paar jaar later werd onze jongste zoon in 2011 geboren. Niet lang daarna ontdekte ik dat hij een alleengeboren tweeling is. Daarbij vielen er ook bij mij vele stukjes op z'n plek; ik blijk ook een alleengeboren tweeling te zijn. De combinatie hooggevoeligheid en alleengeboren tweeling komt vaak voor kwam ik al gauw achter. Mijn persoonlijke puzzle werd hiermee steeds completer.

In een vrij korte periode was er veel gebeurd. Ik had 3 kinderen gekregen waarvan de 2 jongens huilbaby's waren. Verder een goede vriendin onverwachts overleden, het onverwachts overlijden van mijn moeder en de nodige spirituele ervaringen tijdens mijn werk als verpleegkundige. Dit alles heeft ertoe bijgedragen dat ik steeds gevoeliger werd. Mijn spiritueel 'bewust worden' kwam in 2012 nadat er door een medium werd 'bevestigd' dat zowel mijn zoon als ikzelf hooggevoelig zijn. En ook manlief bleek en blijkt hooggevoelig te zijn. Er ging een hooggevoelige en spirituele wereld voor mij open.

Ik ben daarop veel gaan lezen. Over hooggevoeligheid maar ook aanverwante zaken die zich op dat moment aandiende. Het voelde voor mij als een 'thuiskomen' maar ook als een noodzaak om er mee bezig te zijn. Voor onze zoon, voor mijzelf, voor ons hele gezin. Echter kon ik gevoelsmatig hierin pas verder nadat mijn moeder in 2013 overleed. Iets wat ik achteraf altijd al heb aangevoeld en geweten. Haar overlijden was voor mij de daadwerkelijke start van mijn spirituele ontwikkeling.

Inmiddels heb ik verschillende cursussen en opleidingen gevolgd en ben ik (ervarings)deskundige op het gebied van hooggevoeligheid. Daarnaast blijf ik volop in ontwikkeling door het volgen van workshops, cursussen en opleidingen. Sinds augustus 2019 weet ik dat ik in de kern een multi-dimensional healer ben en dat mijn spirituele naam Gabriëlla is. Gabriëlla, dat staat voor 'Kracht van het Goddelijke', is een naam die ik in eerste instantie van mijn ouders zou krijgen. Uiteindelijk werd ik vernoemd naar mijn oma (dezelfde oma die mijn gids is) maar ik weet dat mijn moeder de naam Gabriëlla graag had willen gebruiken. Iets wat mij altijd bij is gebleven en onlangs weer naar de oppervlakte is gekomen. Tijdens mijn eerste bezoeken aan de Akasha Kronieken zag ik steeds Gabriëlla staan en bleek dit de naam van mijn hogere zelf (= het deel van de ziel dat niet in het fysieke lichaam zit) te zijn. Dat de dingen in het leven niet voor niets gebeuren blijkt steeds weer. Hoe ik mijn (healings)eigenschappen ga inzetten en welke werkzaamheden hieruit gaan voortvloeien heb ik nog niet helder. De tijd zal het leren. Voor nu ben ik vooral bezig met alle nieuwe opgedane kennis aan het integreren in mijn systeem én daarmee in mijn leven. Wordt zeker vervolgd.........

* De Akasha Kronieken is het collectieve (onder)bewustzijn. Alles dat ooit gedaan, gedacht of gezegd is, wordt hierin vastgelegd. Deze informatie blijft voor eeuwig opgeslagen. De Akasha Kronieken is a.h.w. een bibliotheek waar alles te vinden is. Dingen uit dit leven maar ook uit alle vorige levens. Je kunt jezelf en anderen met alles ‘erop en eraan’ zien. Al je gedachten en belevenissen, in jouw aura en die van de aarde, zijn vanaf het begin van het ontstaan tot in de verre toekomst opgeslagen. De Akasha Kronieken zelf maakt weer deel uit van de collectieve herinnering van het hele Universum. Omdat niet alleen wij op Aarde gebruik maken van de Akasha Kronieken, is er behalve ons verleden, heden en toekomst ook energie te vinden die verbonden is met andere beschavingen van andere planeten en zelfs sterrenstelsels. Hoewel men de Akasha Kronieken vaak waarneemt als een bibliotheek met boeken, gaat het niet om daadwerkelijk geschreven stof. Het gaat om energetische trilling, welke nadat je erop afgestemd bent, zou kunnen waarnemen, gebruiken en integreren.


Wat kun je uitsluiten en wat kun je verwachten!

Ik ben géén (kinder)arts, (kinder)psycholoog, orthopedagoog, verloskundige, maatschappelijk werker of iets van dien aard.
Ik stel géén (medische) diagnoses en ik kan je niet genezen van aandoeningen en/of ziektes.
Wel kan ik je inzichten geven in jouw (ziekte)proces; wat een aandoening en/of ziekte jou wil vertellen.
Wellicht dat er, door het verkrijgen van deze inzichten, heling kan plaatsvinden.
Echter zal dit dan niet door mij komen maar door het eigen helend vermogen dat jouw 'systeem' (lichaam, geest & ziel) bezit.

Naast alternatief therapeut, heb ik 22 jaar als verpleegkundige gewerkt.
De opgedane verpleegkundige ervaringen neem ik mee en zal ik waar nodig toepassen in mijn werkwijze als alternatief therapeut.
Bij ernstige (acute) klachten/ziektes en bij twijfel zal ik ten alle tijde terug- of doorverwijzen naar de reguliere geneeskunde.